ເສັ້ນທາງໂຮ່ຈີມີນ

ເສັ້ນທາງໂຮ່ຈິມິນ(ຊາກສົງຄາມອິນໂດຈີນ) ເກືອບຮອດເຄິ່ງສະຕະວັດ ຫຼັງຈາກສົງຄາມອິນໂດຈີນຄັ້ງທີ 2 ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນຊຸມປີ 1970, ເສັ້ນທາງໂຮ່ຈິມິນແມ່ນເຫຼືອຢູ່ໜ້ອຍຫຼັກ. ມີພຽງແຕ່ຊາກສົບປືນ ແລະ ລົດຖັງທີ່ເປັນສະນິມ ເຊິ່ງຍັງຄົງເປັນເຄື່ອງເຕືອນໃຈເຖິງສົງຄາມທີ່ໂຫດຮ້າຍ ແລະ ປາສະຈາກເຫດຜົນໃນບາງບ່ອນ.ຢູ່ແຂວງຄຳມ່ວນ, "ການສັນຈອນ" ໃນສະໄໝສົງຄາມສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນແອອັດຢູ່ລະຫວ່າງໜ້າຜາຊັນຂອງພູພຽງນາກາຍ-ນໍ້າເທີນ ແລະ ພູຫິນປູນອັນທີ່ປະຈຸບັນລວມຢູ່ໃນເຂດປ່າສະຫງວນແຫ່ງຊາດ ຫີນໜາມໜໍ່, ຄື: ບໍລິເວນຜາຕັ້ງ ໃກ້ກັບຈຸດຕັດຂອງເສັ້ນທາງເລກ 12 ເຂົ້າສູ່ປະຫວັດສາດຫວຽດນາມ. ການທ່ອງທ່ຽວໄດ້ຮັບຜົນກະທົບເນື່ອງຈາກຫຼາຍພື້ນທີ່ຖືກຫ້າມເຂົ້າຢ່າງສິ້ນເຊີງ ເນື່ອງຈາກອັນຕະລາຍທີ່ຊຸກຊ່ອນຢູ່, แม້ແຕ່ໃນເຂດທີ່ໄດ້ຮັບການເກັບກູ້ແລ້ວກໍຕາມ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເສັ້ນທາງບາງສາຍກໍຍັງສາມາດໃຊ້ສຳລັບການຂີ່ລົດຈັກທ່ອງທ່ຽວທາງໄກໄດ້ຢ່າງປອດໄພ (ໂດຍບໍ່ອອກນອກເສັ້ນທາງໄປທາງຊ້າຍ ຫຼື ທາງຂວາ).ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, ເສັ້ນທາງດັ່ງກ່າວບໍ່ແມ່ນເສັ້ນທາງດຽວ, ແຕ່ມັນແມ່ນເຄືອຂ່າຍເສັ້ນທາງທີ່ຊກຊອນຂອງທາງຍ່າງຂະໜາດນ້ອຍຜ່ານປ່າດົງພູສູງອັນກວ້າງໃຫຍ່ ແລະ ຕຶບໜາ, ຜ່ານແມ່ນ້ຳ ແລະ ທົ່ງນາ ເຊິ່ງສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນລາວ ຕາມແນວຊາຍແດນຫວຽດນາມ. ມັນໄດ້ຮັບໃຊ້ເປັນເສັ້ນທາງຂົນສົ່ງຍຸດທະສາດສຳລັບທະຫານຫວຽດນາມເໜືອ ເຂົ້າສູ່ພາກໃຕ້ຫວຽດນາມທີ່ເປັນ "ສັດຕູ". ມັນປະກອບດ້ວຍເສັ້ນທາງຍ່າງຕີນແຄບໆ, ເສັ້ນທາງລົດແລ່ນໄດ້ທຸກລະດູ, ຂົວ, ບ່ອນລີ້ໄພใต้ດິນ, ສະຖານີສະບຽງອາຫານ ແລະ ໂຮງໝໍ ທີ່ມີຄວາມຍາວຫຼາຍພັນກິໂລແມັດ.ເຊິ່ງປັດຈຸບັນກາຍເປັນເຂດອະນຸລັກ ແລະ ມີຮ່ອງຮອຍປະຫວັດສາດ (ເຊັ່ນ: ຫຼຸມລະເບີດ, ຊາກອາວຸດ ແລະ ເສັ້ນທາງຍ່າງທັບເກົ່າ) ທີ່ກະຈາຍຢູ່ຕາມທ້ອງຖິ່ນຕ່າງໆໃນເຂດເມືອງບົວລະພາ.